Testament św. Franciszka

1 Mnie, bratu Franciszkowi, Pan dał tak rozpocząć życie pokuty: gdy byłem w grzechach, widok trędowatych wydawał mi się bardzo przykry. 2 I Pan sam wprowadził mnie między nich i okazywałem im miłosierdzie. 3 I kiedy odchodziłem od nich, to, co wydawało mi się gorzkie, zmieniło mi się w słodycz duszy i ciała; i potem nie czekając długo, porzuciłem świat. 4 I Pan dał mi w kościołach taką wiarę, że tak po prostu modliłem się i mówiłem: 5 "Wielbimy Cię, Panie Jezu Chryste, [tu] i we wszystkich kościołach Twoich, które są na całym święcie i błogosławimy Tobie, że przez święty krzyż Twój odkupiłeś świat".

Testament sieneński

1 Napisz, że błogosławię wszystkich moich braci, którzy są teraz w zakonie i będą wstępowali do niego aż do końca świata (...). 2 Ponieważ z powodu słabości i bólu w chorobie nie mogę mówić, wyrażę mą wolę braciom moim krótko, w trzech zdaniach, mianowicie: 3 aby na znak pamięci na moje błogosławieństwo i mój testament zawsze kochali się wzajemnie; 4 aby zawsze kochali i dochowywali wierności naszej pani, świętemu ubóstwu 5 i aby zawsze byli wierni i ulegli dostojnikom i wszystkim duchownym świętej matki Kościoła.

Reguła dla pustelni

1 Ci bracia, którzy pragną wieść życie zakonne w pustelniach, niech będą we trzech, a najwyżej we czterech. Dwaj z nich niech będą matkami i niech mają dwóch synów lub przynajmniej jednego. 2 Ci dwaj, którzy są matkami, niech wiodą życie Marty, a dwaj synowie niech wiodą życie Marii (por. Łk 10, 38-42) i niech mają wspólne miejsce zamknięte, w którym każdy miałby swoją celę, modliłby się w niej i sypiał.

Reguła zatwierdzona

Wstęp

Reguła, zatwierdzona przez papieża Honoriusza III bullą “Solet annuere” z dnia 29 listopada 1223 roku nazywana też drugą Regułą lub Regułą ostateczną, obowiązuje do dziś w Pierwszym Zakonie św. Franciszka. Zachował się oryginał bulli papieskiej, zatwierdzającej Regułę, zawierający również jej tekst; jest on przechowywany jak relikwia w zakrystii Sacro Convento w Asyżu.